Maandagmorgen

Writers-Block
Maandagmorgen en een dag waar op ik altijd een nieuwe blog plaats. Ik ben vroeg wakker. Het regent buiten en het ontbreekt me aan inspiratie om lekker te schrijven. Tig onderwerpen liggen te wachten, maar ze rollen niet lekker uit de pen. Dan maar even niet. Maandagmorgen blues? Writers block? Maakt ook eigenlijk niet uit wat de reden is. Dit is een persoonlijke blog dus ik mag schrijven wanneer ik wil. Niemand anders die daar druk op legt.

Morgen ben ik jarig. Buiten het feestelijke is het ook altijd weer even slikken. Weer een jaar voorbij. Het gaat zo snel. Vroeger was ik daar helemaal niet mee bezig. Nog alle tijd dacht ik toen en nu voelt het alsof tijd me inhaalt. Het gaat me dan niet om het nummertje wat verandert in mijn leeftijd, maar wel wat ik nog allemaal zou willen doen. Ben ik dan niet blij met mijn huidige leven? Jawel hoor! En nu ik dit zit te typen ben ik eigenlijk wel heel blij. Ik heb in goede gezondheid al deze leeftijd mogen bereiken. Ik heb al waanzinnige dingen meegemaakt en wil er nog veel meemaken. En nog altijd vastberaden om te gaan doen.

Ik denk nu aan mijn vader… Hij is op 46-jarige leeftijd gestorven en ik moet er niet aan denken om nu zelf al het leven te moeten laten. Is het gemis naar hem wat ik dan voel? Ik weet het niet…Hij heeft me vele mooie jaren geschonken en zijn vroege dood heeft me gevormd tot het mens wat ik nu ben. Is dat raar dat ik dit zo stel? Ik koester hem al mijn heleil_fullxfull.322331434 leven in mijn hart en weet zeker dat hij ergens naar me zit te kijken en over me waakt. Dat alleen al is een geruststellende gedachte. Dat is een lekker gevoel. Ik denk niet aan gemis. Ik denk aan alles wat hij mij heeft geleerd. Dat ik altijd mijn hart moest volgen, mezelf niet moest verloochenen, mijn grenzen moest opzoeken en aangeven naar anderen, nergens spijt van hebben, leren, leven, genieten, maar bovenal dat ik zijn ‘meisje’ was…voor altijd en eeuwig en dat de dood ons niet kon scheiden. Die gedachte houd ik dus vast.

af3086f9e0ad7367ebeb45daa04030faEn zo langzaamaan breekt de zon weer door in mijn hart op deze maandagmorgen. Morgen ben ik jarig. Ik hang zelf de slingers op en ik maak er weer een feestje van. Iedere dag opnieuw!

Monique 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Niets meer missen?

Schrijf je nu in en ontvang automatisch mijn nieuwste blogs!

0
Web Design BangladeshWeb Design BangladeshMymensingh